شمارهٔ ۳۷۳ - از زبان پسران میرداد که یکی طوطی به یک ملقب به ناصرالدین و دیگر عضدالدین است گفته و آنها را ستایش کرده است
گیتی به سر سنان گشادیم / پس از سر تازیانه دادیم
ملک همه خسروان گرفتیم / سد همه دشمنان گشادیم
بنیاد جهان اگر کهن بود / از عدل جهان نو نهادیم
قایم به وجود ماست گیتی / بس آتش و آب و خاک و بادیم
شادند به عدل ما جهانی / ما لاجرم از زمانه شادیم
تا ظن نبری که ما به شاهی / امروز به تازگی فتادیم
کز مادر خویش روز اول / شایستهٔ تخت و تاج زادیم
سنجر که جهان سراسر او داشت / از ماست و ما از آن نژادیم
مسمار سه ملک برکشیدیم / جایی که دو دم بایستادیم
گر عادل و راد بود سنجر / شکرست که عادلیم و رادیم
بیداد و ستم نیاید از ما / کاخر پسران میردادیم