شمارهٔ ۳۷۷ - لغز به اسم سلطان سنجر و بیان آنکه عدد نام سنجر با پیغمبران مرسل یکیست
ای خردمند اگر گوش سوی من داری / قطعه‌ای بر تو بخوانم که عجب مانی از آن
در جهانداری و فرماندهی خلق خدای / بر سزاواری سلطان بنمایم برهان
سیصد و سیزده پیغمبر مرسل بودند / که فرستاده به هر وقت یکی را یزدان
نام سلطان به جمل چون عدد ایشانست / پس بود قاعدهٔ نظم جهان چون ایشان
فر او هرکه ببیند دهد انصاف که او / پادشاهیست به حق بر همه معمور جهان
گر ترا شبهت و شکیست در این دانی چه / شبهت و شک ترا حل نکند جز قرآن
شو اولی‌الامر بخوان پس عدد آن بشناس / به حساب جمل و مبلغ آن نیک بدان
تا بود راست حسابش چو حساب سنجر / چون که واوی که نه مقروست کنی زو نقصان
گر کسی گوید ما صد همه سنجر نامیم / گویمش نی‌نی منک چو اوئلوالامر بخوان
زانکه منکم ز شما باشد از روی لغت / باز از روی حساب ار تو بدانی سلطان
پس یقین شد که پس از باری و پیغمبر حق / نرسد بر همه آفاق جز او را فرمان
ای سه قرن از مدد عدل تو و رحمت حق / بوده سکان زمین بی‌خبر از دور زمان
ای به حق سایهٔ آن کس که ترا حافظ اوست / تا بود سایهٔ خورشید در آن حفظ بمان