کسایی › شمارهٔ ۱۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خدای عرش جهان را چنین نهاد نهاد / که گاه مردم ازو شادمان و گه ناشاد
مباش غمگین یک لفظ یاد گیر لطیف / شگفت و کوته ، لیکن قوی و با بنیاد