کسایی › موی سپید و روی سیاه …| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون سر من سپید دید بتم / گفت تشبیه شیب و سخت عجب
گفت : موی سپید و روی سیاه / همچو روز است در میانهٔ شب !