کسایی › مردم و زمانه| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نانوردیم و خوار و این نه شگفت / که بر ورد ِ خار نیست نورد
مردم اندر خور زمانه شده ست / نرد چون شاخ گشت و شاخ چون نرد