کسایی › تیغ خورشید| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر در عمری شبی به ما پردازد / وین جان به لب رسیده را بنوازد
لب بر لب او نهشته ، ناگه خورشید / با تیغ کشیده بر سر ما تازد