انوری › رباعی شمارهٔ ۱۰۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عمری بادت کزو به رشک آید نوح / راحی به کفت کزو خجل گردد روح
شام همه شبهات به صبح آبستن / صبح همه روزهات ضامن به صبوح