خلیل‌الله خلیلی › رباعی شمارهٔ ۱۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بی دولت عشق زندگانی نفسی ست / هنگامه ی عشرت جوانی هوسی ست
بی باد بهار جای گل در گلشن / یا دسته ی خار خشک یا مشت خسی ست