خلیل‌الله خلیلی › رباعی شمارهٔ ۲۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

این سنگ ملون که گهر می نامند / وان آهن زردگون که زر می خوانند
بی گوهر ارزنده ی معنی همه را / مردان گهرسنج هدر می دانند