کمال خجندی › شمارهٔ ۴۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

طبیب شهر چه نقدیع میدهد ما را / که کس نیافت به حکمت علاج سودا را
ز خاک پات گرم شتر به تیغ بردارند / نهم مرو ننهم از سر این نما را
سهی قدان بهشت ار به سرو ما برسند / چو سابه در قدم او کشند بالا را
ملامتم چه کنی کز ازل نگاشته اند / بنام اهل نظر نقش روی زیبا را
بسی به وصف دهانت کمال موی شکافت / نیافت بکسر مو نقش این معما را