کمال خجندی › شمارهٔ ۱۸۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

صبا زعشوه پنهان دوست الله دوست / از ساغر لب پنهان دوست الله دوست
زپسته ده او که هیچ پیدا نیست / نصیبه ای به قیران دوست الله دوست
ز تیر غمزه خونریز یار الله داد / اگلی ز گلشن بستان دوست الله دوست
زخیل سنبل بستان بار شیدالله / را زچشم سر خوش فتان دوست الله دوست
کمال زنده به بوی گلی ز گلشن اوست / پر صبا ز گلستان دوست الله دوست