ز من که عاشق و رندم مجری زهد و صلاح / که روز مستم و شب هم زهی صباح و رواح
قبه و واعظ ما را که بحر علم نهند / همان حکایت کالبحردان و کاملاح
ترا که نیست صلاحیت نظر بازی / در آن نظر بود ار خوانمت ز اهل صلاح
به پرتو رخ تو آفتاب را چه فروغ / علی الخصوص چراغی که بر کنی به صباح
مهوش رغز نظرها که در شریعت عشق / گرفته اند تماشای روی خوب مباح
زمان حادثه ساقی بریز می در جام کمال / چو باد فتنه وزد در زجاج به مصباح
محتسب آمد به جنگ خیز نو نیز / به باده غسل برآور که الوضوء سلاح