کمال خجندی › شمارهٔ ۳۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اگر تو فخر نداری بدلقه گرد آلود / ایاز خاص نباشی به حضرت محمود
هر آنکه خلعت سلطان عشق در پوشد / به حله های بهشتی کجا شود خوشنود
برنگ خرقه ازین رقعه بوی دردی نیست / چو درد عشق نداری لباس فقر چه سود
ز طیلسان سیه کس بساط قرب نیافت / جز آنکه نیرگینی در گلیم بخت افزود
جو مرد راه شدی بگذر از سرو دستار / که شاه عشق به مردان خود چنین فرمود
ز نیک و بد نتوان رست تا خرد باقیست / که جامعه از کف هشیار مشکل است ربود
ز هرچه عرض کننده از مقام دینی و دین / کمال خواه که آنست غابت منصور