کمال خجندی › شمارهٔ ۳۳۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

با من درد کش سبو بدهید / متنی بر سرم از و بنهید
بار ساقیست ابها العشاق / توبه گر بشکنید بی گنهید
به عشق اگر دهند انصاف / زاهدان بی ره و شما به رهید
بسکه شه رخ نماید از چپ و راست / که چو فرزین نشسته پیش شهید
ای طبیان بدرد عشق حبیب / شربت تا مخالفم مدهید
مرهم جانستان دهید مرا / تا ز درد سرم چو من برهید
در سماعی که نیست شعره کمال / صوفیان هر یک از سوی بجهید