کمال خجندی › شمارهٔ ۴۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رخت گلبرگ خودرو مینماید / در او از ناز کی رو مینماید
ز خوبیها که در تست از هزاران / دهانت بکسر مو مینماید
خیال عارضت در چشم گریان / چو آب چشمه در جو مینماید
رخ خود دید گل در آب و گفتا / اگر نکنم غلط او مینماید
به روی دوست مانند ست خورشید / به چشم گرم آزان رو مینماید
چو مطرب خواند ابیات نو گویند / که این گوینده خوشگو می نماید
کمال از وصف آن به هرچه گونی / بوجهه عقل نیکو می نماید