نو درد نداری و رخ زرد نداری / ای عاشق بیدرد چه نالی و چه زاری
دلها برد آن آه که از درد برآرند / فریاد ز آهی که نور بیدرد برآری
رخساره بخون مژه بنگار دم نقد / کز اشک فشان عاشق رخسار نگاری
غم روند و محنت دمد و درد برآید / بر خاک شهیدان غمش هر چه بکاری
دیدی که چه غمهاست نرا بر دل ازین بار / ای دبدن غمدیده چرا اشک نباری
تا چند بگردن بری این سر که حق اوست / آن به که بری بر درش این حق بپاری
سر چیست کمال از تو اگر می طلبد بار / گر دیده روشن طلید در نظر آری