عارف قزوینی › شمارهٔ ۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نه قدرت که با وی نشینم / نه طاقت که جز وی ببینم
شده است آفت عقل و دینم / ای دلارا، سروبالا
کار عاشقم چه بالا گرفته / بر سر من جنون جا گرفته
جای عقل عشق یک جا گرفته / جای عقل عشق یک جا گرفته
آفت تن، فتنۀ جان / رهزن دین، دزد ایمان
ترک چشمت نی ز پنهان / آشکار، آشکار (آشکار) ای نگارا
خانۀ دل به یغما گرفته / خانۀ دل به یغما گرفته
سوزم از سوز دل ریش / خندم از بخت بد خویش
گریم از دست بداندیش / خواهمش بینم کم و بیش
گریه راه تماشا گرفته / گریه راه تماشا گرفته
*** / ***
به صبح رخ همچون شب تار / ز مو ریختی مشک تاتار
درازی و تاریکی ای یار / ای پری روی عنبرین موی
زلف از شام یلدا گرفته / کارم آشفتگی ها گرفته
عشقت اندر سراپا گرفته / عشقت اندر سراپا گرفته
چشم مستت همچو چنگیز / ترک خونخوار است و خونریز
آتش فتنه، بالا گرفته / آتش فتنه، بالا گرفته
بر دل ریشم مزن نیش / ز آه مظلومان بیندیش
کن حذر از آه درویش / گوئیت دل ای جفاکیش
سختی از سنگ خارا گرفته / سختی از سنگ خارا گرفته
*** / ***
ز عشق تو ای شوخ شنگول / شد عقلم چو سلطان معزول
چه خوش خورد از اجنبی گول / یار مقبول، عقل معزول
قدرت عشق عجب پا گرفته / دشت و کهسار و صحرا گرفته
همچو مشروطه دنیا گرفته / همچو مشروطه دنیا گرفته
آفت تن، فتنۀ جان / رهزن دین، دزد ایمان
ترک چشمت نی ز پنهان / آشکار، آشاکار (آشکار) ای نگارا
خانۀ دل به یغما گرفته / خانۀ دل به یغما گرفته
سوزم از سوز دل ریش / خندم از بخت بد خویش
گریم از دست بداندیش / خواهمش بینم کم و بیش
گریه راه تماشا گرفته / گریه راه تماشا گرفته
*** / ***
تو سلطان قدرت نمائی / مکن جان من، با گدائی
چو عارف تو زورآزمایی / شوخ و مهوش ای پری وش
کو به کوی تو مأوا گرفته / ترک دنیا و عقبی گرفته
با غمت خانه یک جا گرفته / با غمت خانه یک جا گرفته
چشم مستت همچو چنگیز / ترک خونخوار است و خون ریز
آتش فتنه بالا گرفته / آتش فتنه بالا گرفته
بر دل ریشم مزن نیش / ز آه مظلومان بیندیش
کن حذر از آه درویش / گوئیت دل ای جفاکیش
سختی از سنگ خارا گرفته / سختی از سنگ خارا گرفته