کمال خجندی › شمارهٔ ۲۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای سرو اگر ترا چو طوبی خوانیم / از سرکشیت بجای خود بنشانیم
با قامت او چند کنی نسبت خویش / ما اصل تو و فرع تو نیکو دانیم