کمال خجندی › شمارهٔ ۳۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه / گفتم چه کنم در پی تو گفت نگاه
گفتم که کجا روم ز دست غم تو / گفتا که بتون و تنجه و آب سیاه