امیرخسرو دهلوی › شمارهٔ ۱۰۰۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اگر دلبری چون تو جایی برآید / به هر جا که شنید بلایی برآید
قد تست چون در گلستان در آیی / اگر سروی اندر قبایی برآید
برآید به هر جا گل، اما چو رویت / به نزدیک ما دور جایی برآید
به کوی تو هر سال از خون خلقی / زهر سبزه مردم گیایی بر آید
رسد ناله من ز پیشت به جایی / که از هفت گنبد صدایی برآید
عنایت کن اندر حق بنده خسرو / مگر از تو کار گدایی برآید