شمارهٔ ۱۱ - امیر خسرو، در ایام نگاشتن اشعار قران السعدین هنوز مثنوی‌های خمسه را به جواب خمسه زنی می ننوشته است خود ملتفت است که این مثنوی او بر سبک نظامی است و آن استاد بزرگ را می ستاید:
ور هوس مثنویت در دل ست / حل کنم این برتو که بس مشکل ست
ور روشی کز تو نیاید مرو / گفت به دم مشنو و نیکو شنو
نظم«نظامی » به لطافت چو در / وز در او سر به سر آفاق پر
پخته ازو شد چو معانی تمام / خام بود پختن سودای خام
سحر و رانی که درو دیده‌اند / خاموشی خویش پسندیده‌اند
مثنوی او راست ثنائی بگو / بشنوش از دور و دعائی بگو