شمارهٔ ۲۶ - (ناصرالدین محمود فرزند کهتر خود کیکاوس را با تحایف فرستاد)
بادشه شرق، که آن مژده یافت / روش ، چو خورشید زمشرق، بتافت
روی به کاؤس کی آورد و گفت / تا شود آن ماه بخورشید جفت
سوی برادر شود آراسته / با سپه و کوکبهٔ و خواسته
جست، پی هدیه نصیحت گران / دیده فروز همه قیمت گران
جامه هندی که ندانند نام / از تنگی تن بنماید تمام
عود به خروار قرنفل به من / خرمنی از نافهٔ مشک ختن
عنبر و کافور معنبر سرشت / صندل خالص چو درخت بهشت
سر به فلک برده بسی ژنده پیل / کوه گران را به قیامت دلیل
داد به شهزاده و کردش روان / ساخته با کوکبهٔ خسروان