محتشم کاشانی › در مدح میر محمد ممن فرماید| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گوشوار گوش دوران درةالتاج جهان / قرةالاعیان محمدمؤمن آن عالی گوهر
چون فتاد از موج بحر آفرینش بر کنار / با قدومی از نجوم آسمان مسعودتر
گوهر بحر سعادت خواندمش کان گنج را / تارک ارای قبایل یافت صراف نظر
این هم از اقبال او دیدم که از دریای فکر / چون فروشد عقل کارد در دریای دگر
گوهر بحر سعادت بود یک تاریخ او / تارک آرای قبایل گشت تاریخ دگر