محتشم کاشانی › وله ایضا| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چو خواجه میر حسن آن جهان عز و وقار / ازین جهان به جهان دگر گرفت وطن
وز آشیان بقا شاهباز همت او / هوای خلد برین کرد ازین خجسته چمن
سرشک ماتمیان در عزای او گردید / چو سیل حادثه در بر و بحر شورافکن
خرد چو خواست ز هم اسم او به ایمائی / شود وسیله تاریخ او بوجه حسن
به عقل گفت که خوش دایه‌ایست عمر ولی / گذشت از سر این دایه خواجه میرحسن