مولوی › گفت که این چه لطفست که مولانا تشریف فرمود| ” میراث‌دار ادب پارسی “

جان از درون بفاقه وطبع از برون ببرگ / دیو از خورش بهیضه و جمشید ناشتا
اکنون بکن دوا که مسیح تو برزمیست / چون شد مسیح سوی فلک فوت شد دوا