ناصرخسرو › رباعی شمارهٔ ۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا ذات نهاده در صفائیم همه / عین خرد و سفرهٔ ذاتیم همه
تا در صفتیم در مماتیم همه / چون رفت صفت عین حباتیم همه