ناصرخسرو › اندر جسد و نفس و عقل| ” میراث‌دار ادب پارسی “

(چرا چو تن زغذا پر شود نگنجد نیز / الم رسدش گر فزون کنی تو از مقدار؟
و گوهری دگر اینجا که پر نگردد هیچ / نه از نبی و نه از بینش و نه از ا شعار.
چه چیز آن (و) چه چیز این واز پی چه چنین؟ / چه چیز آن که بدین هر دو بر بود سالار؟
نشان آنکه بغایت بود زشاهد چیز / دلیل گیرد و دارد بعا‌قبت دیدار.)