ناصرخسرو › اندر سعد و نحس و‌اندر امروزو دی و فردا| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چه بود عالم وقتی همه سعادت بود / و هر دو نحس فرو نیستاده بود از کار؟
کنون جهان همه نحس است و هر دو سعد بجای / همان طلوع و غروب و همان مسیر و مدار،
و باز فردا چون، دی بود چنین خبر است / از انبیا و حکیمان و ذمیان هموار
چه چیز دی و چه امروز، باز فردا چیست؟ / از انچنین زچه روی؟ و از اینچنین زچه کار؟