عبید زاکانی › مذهب منسوخ| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شکست از بار حلمت کوه را پشت / که بر جا ماند همچون مبتلایی
یکی ناچار گردد قابل کسر / دو ساکن را چو باشد التقایی