در این مقام فرح‌بخش و جای روحفزای / بخواه باده و بر دل در طرب بگشای
به عیش کوش و حیات دو روزه فرصت دان / چو برق میگذرد عمر، کاهلی منمای
به دستگیری ساغر خلاص شاید یافت / ز جور وهم زمین گرد آسمان پیمای
به پایمردی گلگونه میتوان رستن / ز دست حادثهٔ روزگار محنت زای
طریق زهد نه راهست گرد هرزه مگرد / حدیث توبه نه کار است زان سخن بازآی
شراب خوار، به بزم خدایگان جهان / به کام عیش و طرب راه عمر میپیمای
جهان فیض و کرم رکن دین عمیدالمللک / که باد تا به ابد در پناه لطف خدای
فروغ رایش چون آفتاب عالمگیر / اساس جاهش مانند قطب پا بر جای