عبید زاکانی › غزل شمارهٔ ۴۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سپیده‌دم به صبوحی شراب خوش باشد / نوا و نغمهٔ چنگ و رباب خوش باشد
بتی که مست و خرابی ز چشم فتانش / نشسته پیش تو مست و خراب خوش باشد
سحرگهان چو ز خواب خمار برخیزی / خیال بنگ و نشاط شراب خوش باشد
میان باغ چو وصل نگار دست دهد / کنار آب و شب ماهتاب خوش باشد
شمایل خوش جانان به خواب دیدم دوش / امید هست که تعبیر خواب خوش باشد
عبید این دو سه بیتک به یک زمان گفته است / گرش تو گفت توانی جواب خوش باشد