عبید زاکانی › غزل شمارهٔ ۶۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چمن دل بردن آیین میکند باز / جهان را لاله رنگین میکند باز
نسیم خوش نفس با غنچه هر دم / حدیث نافهٔ چین میکند باز
شکوفه هر زری کاورد بر دست / نثار پای نسرین میکند باز
گشاده چشم خواب آلود نرگس / تماشای ریاحین میکند باز
زمین از ابر احسان می‌پذیرد / هوا را سبزه تحسین میکند باز
عبید از دولت خسرو در این فصل / بنای عیش شیرین میکند باز