عبید زاکانی › غزل شمارهٔ ۸۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ما که رندان کیسه پردازیم / کشتهٔ شاهدان شیرازیم
یار دردی کشان شنگولیم / همدم جمریان طنازیم
شکر ایزد که ما نه صرافیم / منت حق که ما نه بزازیم
واله دلبر شکر دهنیم / عاشق مطرب خوش آوازیم
همه با عود و چنگ هم دهنیم / همه با جام و باده دمسازیم
از جفاهای چرخ نگریزیم / وز بلاها سپر نیندازیم
همه در دزدی و سیه کاری / روز و شب با عبید انبازیم