عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دوران بقا بی‌می و ساقی حشواست / بی زمزمهٔ نای عراقی حشو است
چندانکه فذالک جهان می‌نگرم / بارز همه عشرتست و باقی حشواست