عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

امشب من و چنگیی و معشوقهٔ چست / بودیم به عیش و عهد کردیم درست
ساقی ز بلور ناب بر روی زمین / میکشت عقیق و لؤلؤتر میرست