عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

میکوش که تا ز اهل نظر خوانندت / وز عالم راز بی‌خبر خوانندت
گر خیر کنی فرشته خوانند ترا / ور میل بشر کنی بشر خوانندت