عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هرچند که درد دل هر خسته بسیست / وز دست فلک رشتهٔ بگسسته بسیست
زنهار ز کار بسته دل تنگ مدار / در نامهٔ غیب راز سربسته بسیست