عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۱۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر چند بهشت صد کرامت دارد / مرغ و می و حور سرو قامت دارد
ساقی بده این بادهٔ گلرنگ به نقد / کان نسیهٔ او سر به قیامت دارد