عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

درویش که می خورد به میری برسد / ور روبهکی خورد به شیری برسد
گر پیر خورد جوانی از سر گیرد / ور زانکه جوان خورد به پیری برسد