عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

لب هر که بر آن لعل طربناک نهد / پا بر سر نه کرسی افلاک نهد
خورشید چو ماه پیش رویش به ادب / هر روز دو بار روی بر خاک نهد