عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۳۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از شوق توام هست بر آتش خاطر / بی‌وصل توام نمیشود خوش خاطر
در حسرت ابرو و سر زلف خوشت / پیوسته نشسته‌ام مشوش خاطر