عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۳۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نه یار نوازد بکرم یک روزم / نه بخت که بر وصل کند پیروزم
چون شمع برابر رخش گه گاهی / از دور نگه می‌کنم و میسوزم