عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۴۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بیم است که در بیخودی افسانه شوم / وانگشت نمای خویش و بیگانه شوم
ای عقل فضول میدهد زحمت من / ناگاه ز دست عقل دیوانه شوم