عبید زاکانی › رباعی شمارهٔ ۴۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل سیر شد از غصهٔ گردون خوردن / وز دست ستم سیلی هر دون خوردن
تا چند چو نای هر نفس ناله زدن / تا کی چو پیاله دمبدم خون خوردن