اوحدی › رباعی شمارهٔ ۱۰۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دست به نگار تو مرا کشت دگر / آه! ار نشود وصل توام پشت دگر
نقشی عجبست بر دو دستت تا خود / حرف که گرفته‌ای در انگشت دگر؟