اوحدی › رباعی شمارهٔ ۱۰۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون دوستی روی تو ورزم به نیاز / مگذار به دست دشمن دونم باز
گر سوختنیست جان من هم تو بسوز / ور ساختنیست کار من هم تو بساز