اوحدی › غزل| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ز جام عاشقی مستم دگر بار / بریدم مهر و پیوستم دگر بار

به دام عاقلی افتاده بودم / ز دام عاقلی جستم دگر بار

ز عشقت توبه کردم، چون بدیدم / ترا، آن توبه بشکستم دگر بار

وجودم نیست گشت از عشق، تا تو / نپنداری که من هستم دگر بار

مرا معذور دار، ار بر خروشم / که هم دیوانه، هم مستم دگر بار

ز دم در دامنت دست، ار بگیری / درین بیچارگی دستم دگر بار