سعدی › گفتار اندر حذر کردن از دشمنان| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نگویم ز جنگ بد اندیش ترس / در آوازهٔ صلح از او بیش ترس
بسا کس به روز آیت صلح خواند / چو شب شد سپه بر سر خفته راند
زره پوش خسبند مرد اوژنان / که بستر بود خوابگاه زنان
به خیمه درون مرد شمشیر زن / برهنه نخسبد چو در خانه زن
بباید نهان جنگ را ساختن / که دشمن نهان آورد تاختن
حذر کار مردان کار آگه است / یزک سد رویین لشکر گه است