سعدی › قطعه شمارهٔ ۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

متی حللت به شیراز یا نسیم الصبح / خذالکتاب و بلغ سلامی الاحباب
اگر چه صبر من از روی دوست ممکن نیست / همی کنم به ضرورت چو صبر ماهی از آب