سعدی › قطعه شمارهٔ ۱۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مرا به صورت شاهد نظر حلال بود / که هرچه می‌نگرم شاهدست در نظرم
دو چشم در سر هر کس نهاده‌اند ولی / تو نقش بینی و من نقشبند می‌نگرم